Σύστημα Διαφυλλικής Λίπανσης Κερασιάς

[wptb id=14248]

Η κερασιά ζει περίπου 60 χρόνια και η καρποφορία αρχίζει από τον 4ο χρόνο της ζωής της, ενώ μεγάλες αποδόσεις έχει μετά τον 20ό χρόνο.

Το δέντρο δεν αντέχει τους δυνατούς παγετούς και την ατμοσφαιρική υγρασία κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας. Συνεπώς δεν ευνοούν την καλλιέργεια της οι συχνές βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια της άνθησης και της ωρίμανσης, γι’ αυτό προτιμούνται ηλιόλουστες περιοχές φύτευσης. Ορεινές, ημιορεινές, λοφώδεις, πεδινές.( μέχρι υψόμετρο 800 μέτρων), είναι ιδανικές περιοχες για την καλλιέργεια της κερασιάς.

Το έδαφος πρέπει να έχει pH από 6 έως 7,5, να κρατάει υγρασία, αλλά να στραγγίζει γρήγορα. Η κερασιά προτιμά τα πηλώδη, αμμοπηλώδη ή χαλικώδη και αργιλώδη κοκκινοχώματα. Καλό είναι να αποφεύγονται τα ρηχά, ξηρά, σφιχτά και ασβεστούχα εδάφη.

Η καρπική περίοδος διαρκεί από 40 έως 60 ημέρες. Για την ταχύτερη ωρίμανση των καρπών πρέπει οι αρδεύσεις να αρχίζουν νωρίς την άνοιξη. Όταν η άνοιξη είναι ξηρή, οι αρδεύσεις θα πρέπει να ξεκινούν από την ανθοφορία των δένδρων.

Οι αρδεύσεις θα πρέπει να συνεχιστούν τακτά όλο το καλοκαίρι και να σταματούν το φθινόπωρο. Όταν το φθινόπωρο είναι ξηρό, σταματούν λίγο πριν την έναρξη της πτώσης των φύλλων.

Οι πιο διαδεδομένες ποικιλίες είναι η κερασιά Ρουπκόβου, η πετροκερασιά, και η κερασιά των βοδενών. Τα κεράσια που παράγονται από τις πιο πάνω ποικιλίες, εκτός από την εγχώρια κατανάλωση, εξάγονται. Άλλες ποικιλίες είναι η τραγανή Βόλου, η Ναπολέων και η φράουλα Βόλου.