[wptb id=13989]

Η ελαιοκράμβη είναι ένα ετήσιο φυτό, που προτιμά βαθιά και ικανοποιητικώς στραγγιζόμενα εδάφη, με το ιδανικό τους Ph να κυμαίνεται στο 6 – 7,5. Αποφεύγονται τα χώματα που σχηματίζουν κρούστα μετά τη βροχή. Στην Ελλάδα, η εποχή σποράς κυμαίνεται από Σεπτέμβριο έως Οκτώβριο.

Ευδοκιμεί σε περιοχές με ήπιο χειμώνα και δροσερό καλοκαίρι. Η καλύτερες θερμοκρασίες ανάπτυξης είναι 10 – 20 ᵒC. Ωστόσο το φυτό είναι ανθεκτικό ως τους -15 ᵒC , αρκεί να έχει αναπτυχθεί ως το στάδιο της ροζέτας (6-8 φύλλα) και να έχει δημιουργήσει ένα επαρκές ριζικό σύστημα. Το φυτό έχει υψηλή ανάγκη σε άζωτο καθ’όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης.

Η ελαιοκράμβη μπορεί να αποδώσει καλώς χωρίς άρδευση. Παρόλα αυτά η ελλιπής πρόσληψη νερού οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή, και περιεκτικότητα λαδιού στους σπόρους. Μεγαλύτερες ανάγκες σε νερό έχει κατά τη βλάστηση, το φύτρωμα σπόρων και την ανθοφορία. Εάν οι βροχοπτώσεις δεν επαρκούν σε αυτές τις φάσεις, κρίνεται απαραίτητη η χρήση άρδευσης. Η απόδοση της καλλιέργειας χωρίς άρδευση ανέρχεται σε 120 – 250 kg / στρ. Με επαρκή άρδευση μπορεί να δώσει ως και 400 kg / στρ.

Από 1 τόνο σπόρου ελαιοκράμβης με περιεκτικότητα λαδιού 35-40% παράγονται περίπου 0,35-0,4 τόνοι bio-diesel, 600 – 650 κιλά πίτας (με υγρασία) και 350 – 400 κιλά γλυκερίνης. Η συγκομιδή γίνεται κυρίως με θεριζοαλωνιστικές μηχανές, λόγω χαμηλότερου κόστους.

Τα αγρωστώδη ζιζάνια προκαλούν τις σοβαρότερες ζημιές στην καλλιέργεια. Για την καταπολέμησή τους εφαρμόζεται προσπαρτική ζιζανιοκτονία με σκευάσματα της οικογένειας των δινιτροανιλινών.