Σύστημα Διαφυλλικής Λίπανσης Αχλαδιάς

[wptb id=14209]

Η αχλαδιά έχει ανάγκη το ξερό και το ζεστό καλοκαίρι. Αναπτύσσεται σε βαθιά εδάφη, που στραγγίζονται καλά, όχι όμως σε ελαφρά και ξηρά . Δεν αντέχει την υψηλή υγρασία και τους ανοιξιάτικους παγετούς.

Πριν την άνθιση είναι ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες, μετά την άνθιση δεν αντέχει κάτω από τους -2 βαθμούς Κελσίου. Το ιδανικό pH για την ανάπτυξη της θεωρείται το 5.8 – 8.0. Σε εδάφη που είναι πλούσια σε ασβέστιο παρατηρούνται σημάδια γήρανσης, ενώ η αχλαδιά είναι πολύ ευαίσθητη στα άλατα του αρδευτικού νερού. Το προτιμότερο υψόμετρο καλλιέργειας της αχλαδιάς είναι περίπου τα 250 ως 350 μέτρα και μέση θερμοκρασία 7 – 8 ᵒC

Οι ποικιλίες διακρίνονται σε καλοκαιρινές (Τσακώνικη ή Κρυστάλλι, Coscia, Κοντούλα, Βουτυράτη, Δουκέσσα, Santa Maria , Dr. J. Guyot) και φθινοπωρινές (Abate Fetel, Packham’s Triumph, Passa Crassana, Kaiser Alexander ή Bosc, Conference)

Η φροντίδα της αχλαδιάς χωρίζεται σε 4 περιόδους.

1η περίοδος: Νοέμβριο, Δεκέμβριο, Ιανουάριο μέχρι και αρχές Φεβρουαρίου πρέπει να κλαδευτούν τα δένδρα με σκοπό να απομακρυνθούν οι βλαστοί που πιθανόν έχουν προσβληθεί Ακόμη πρέπει να πραγματοποιηθεί έλεγχος για ζιζάνια και να γίνουν ψεκασμοί με χειμερινό εντομοκτόνο στη περίπτωση που έχει εμφανιστεί ψύλλα.

2η περίοδος: Φεβρουάριο, Μάρτιο, και Απρίλιο πρέπει να κοπούν τα ζιζάνια, να πραγματοποιηθεί εφαρμογή αζώτου και αν χρειάζεται καλίου και φωσφόρου. Επίσης πρέπει να πραγματοποιηθεί έλεγχος για έντομα και για φουζικλάδιο και να γίνει το πρώτο αραίωμα των καρπών.

3η περίοδος: Μάιο, Ιούνιο, και Ιούλιο πραγματοποιείται άρδευση, αραίωση με το χέρι, έλεγχος για εχθρούς και ασθένειες και οι καλλιεργητές εφαρμόζουν Ν, Ρ και Κ μέσω της άρδευσης.

4η περίοδος: Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο γίνεται έλεγχος για εχθρούς, ασθένειες, άρδευση, ζιζάνια και πραγματοποιείται αφαίρεση προσβεβλημένων τμημάτων.