Σύστημα Διαφυλλικής Λίπανσης Ελιάς

[wptb id=14231]

1. ΦΑΣΗ ΑΖΩΤΟΥ

– Χειμερινό βόριο: Ο συνδιασμός βόριου (B) , μαγνήσιου (Mg) και ψευδάργυρου (Zn), αυξάνει το ιξώδες των χυμών στον κορμό του δέντρου, με αποτέλεσμα την αποτελεσματική προστασία του από την παγωνιά.

– Μετά το κλάδεμα: Το 90% των ετήσιων αναγκών της σε άζωτο (N) υπάρχει αμέσως μετα το κλάδεμα (Φεβρουάριο – Απρίλιο). Η παροχή άμεσου αζώτου διαφυλλικά στο δέντρο βοηθάει να δημιουργήσει δεύτερες και τρίτες καρποφόρες διακλαδώσεις, ενώ αποφεύγεται ο σχηματισμός λαίμαργων κλαδιών. Έτσι επιτυγχάνεται η αύξηση της παραγωγής των ανθών, και κατ’ επεκταση των καρπών. Με τη σωστή τροφοδότηση της ελιάς με άζωτο σε αυτήν την φάση, επιτυγχάνεται η καρπόδεση κάθε χρόνο.

– Εαρινό βόριο:

– Μετά από 15-20 μέρες: Κρίνεται απαραίτητη η αναπλήρωση του βορίου, διότι το μεγαλύτερο μέρος του έχει καταναλωθεί ως το τέλος της πρώτης φάσης. Η τροφοδότηση με βόριο σε αυτό το σημείο συνεχίζει ομαλά την επιτάχυνση της ανθοφορίας και της καρπόδεσης.

2. ΦΑΣΗ ΦΩΣΦΟΡΟΥ

– Ο φώσφορος (P) έχει πολύπλευρο ρόλο στην ελιά. Βοηθά στην ανάπτυξη και την ενδυνάμωση του ριζικού συστήματος, προωθεί την καρπόδεση και αυξάνει τα λιπαρά και τα σάκχαρα στον καρπό (επιταχύνοντας τους πολυμερισμούς των πρωτεϊνών, των σακχάρων και των τριγλυκεριδίων). Επίσης βοηθά στην ανάπτυξη μεγαλύτερης αλυσίδας στα μακρομόρια, εμπλουτίζοντας έτσι τον καρπό σε ελαϊκό και λινολενικό οξύ (δομικά στοιχεία του ελαιόλαδου).

– Μετά από 15-20 μέρες: Με τον συνδιασμό φωσφόρου (P), καλίου (K) και μαγνήσιου (Mg), συνεχίζουμε την τροφοδότηση της ελιάς με φώσφορο, ενώ παράλληλα προετοιμάζουμε το δέντρο για την επόμενη φάση, αυξάνοντας σταδιακά το κάλιο. Το μαγνήσιο και το ασβέστιο (Ca), είναι απαραίτητα στοιχεία στα πυρηνόκαρπα. Προωθούν την ελαστικότητα του περιβλήματος των καρπών, κάνοντας του ανθεκτικότερους σε ασθένειες και σε έντομα, και ταυτόχρονα βοηθούν την παραγωγή ξηλίνης και λιγνίνης, στοιχεία απαραίτητα για τον σχηματισμό του πυρήνα του καρπού.

3. ΦΑΣΗ ΚΑΛΙΟΥ

– Στο σημείο αυτό τροφοδοτούμε με το τελευταίο φώσφορο του έτους, συνεχίζουμε την αύξηση του καλίου, σε συνδιασμό με βόριο ( γενικός συντελεστής ανάπτυξης ).

– Μετά από 15-20 μέρες:

– Αυξάνουμε απότομα τα επίπεδα καλίου, ώστε να διεγερθεί ο φυσικός αυτοματισμός του δέντρου που το αναγκάζει να προωθήσει τα ζωτικά συστατικά και τους χυμούς του στον καρπό, που προκαλεί την αύξηση του βάρους του.

Λόγω των χαμηλών επιπέδων αζώτου και των αυξημένων επιπέδων του καλίου, εμποδίζεται αυτόματα η παραγωγή λαίμαργων κλάδων.- Η τελική δόση εφαρμόζεται στην τελική φάση καρπόδεσης.